ΛΑΘΟΣ ΠΟΡΤΑ

ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ  ΤΟΥ  ΑΕΡΟΣ

-Στην κάμερα που είναι επάνω από την γενική άποψη της σάλας,  φαίνεται να λες να έρθει να της πεις κάτι στο αυτί για να μη σε γράψει η κάμερα.....

Είναι ένα πετροχελίδονο του αέρος. Κοιμάται στον αέρα. 

Κρατούν εκεί ισορροπία με ελαφρές κινήσεις των φτερών τους. Έτσι κάπως η κοινωνία, νομίζω εκπαιδεύει τα νιάτα της......Να βάζουν άλλο άτομο να τους φωτογραφίσει που αυτο-φωτογραφίζονται και αυτοθαυμάζονται! Αν αυτό δεν είναι παθητικότητα και αιτία ασθενειών!  Ψυχικών.

Αυτή στάση ζωής επιτρέπει σε υπουργούς να λένε από τα Χριστούγεννα ''θα κάνουμε Πάσχα''. Το μόνο καλό που έχει το κινητό είναι που μεγεθύνεις τα γράμματα και δε φοράς τα γυαλιά σου. Πως έγινε αντικείμενο αυτοθαυμασμού!

Στο  lockdown πληρώθηκα 150 ευρώ πνευματικά δικαιώματα συνθέτου από δημόσιες εκτελέσεις μουσικής μου. Αυτό ίσως σημαίνει πως δημόσια ο κόσμος υποκρίνεται πως διασκεδάζει, για να μη προσβάλει τους φίλους του με αυτά που ακούν.  Η μουσική που ακούν είναι επιπέδου για να τους δώσει επίδομα μια κυβέρνηση;

Νηστεύω 35 χρόνια. Γι αυτό ίσως έχω έμπνευση. 

Μήπως δεν θα ξαναενσαρκωθώ; Μήπως, δηλαδή η κοινωνία να γίνει απλή και να μη ζει όπως μια διαφήμιση!

Μια γυναικεία οπτασία με οδήγησε στην φυλακή. Ωραία είναι. Ο εγωισμός της κοινωνίας, ίσως κάνει να φαίνεται πως την έβαψες μέσα. Απλώς θέλω να είμαι πιο ψηλά από ό,τι θέλει κάποιος να είμαι κάτω. Μήπως η οπτασία οδηγεί την δημιουργικότητα μου;

ΣΚΗΝΗ    1

-Μαμά, ούρλιαζε χτυπώντας τα κάγκελα. 

Να φωνάξω τον φύλακα;  Θα βγάλω όνομα ''ο χαφιές των κρατουμένων''! Μήπως είναι φαντασία μου και χρειάζομαι ψυχίατρο!

-Δοκίμασε να κρεμαστεί, του είπα στο αυτί. Του φύλακα. Φορούσε και άρωμα που μου άρεσε, ο φύλακας. CALVIN KLEIN.

Αυτοκτονία με μάσκα anti COVID! Ίσως γι αυτό βιάζεται να επισπεύσει τη ζωή του. Τα αρώματα των φυλάκων ίσως κάνουν τους κρατούμενους να θέλουν να εκδικηθούν ακόμα και αυτοκτονώντας! Πουλούν AXE ROLL ON DEODORANT στη φυλακή. Γιατί αυτός να φορά KALVIN KLEIN! ''Είμαι ένα κανονικό παιδί από το γκέτο που προσπαθώ να κάνω κάτι''! Επικρατεί η υποτιμητική και τελείως αντίθετη στα ψυχολογικά δεδομένα φράση ''γιατί είσαι μέσα''! 

 Δεν μπορούσε να αντέξει αυτό το υποκριτικό  ''πόση ώρα έχουμε στην διάθεση μας''. Θα έπρεπε όταν βγει να πάρει....επίδομα! Από τον ΟΑΕΔ.....Ξεφτίλα! Αυτός ένας μεγάλος διαρρήκτης. Δεν βγαίνει καλύτερα στην αυλή να πεθάνει με βιταμίνη D; Κάνε ένα μήνα ηλιοθεραπεία και ξανασκέψου....Θαύμαζα ως άντρα γιατί δεν είδες ποτέ δύο  – είδες μόνο έναν. Ήταν το ίδιο με όλους. Ως επαγγελματίας,  ήταν ο πιο σκληρός μαχητής της εποχής μου. Ήταν τσιράκι και βούιζε τους πάντες, στη μπουζού. Ήταν ένας από τα παραληρήματα του. Μιλούσε σε τρίτο πρόσωπο! Ήταν τρελός! Και θα με έκανε να πιστεύω ότι ήταν τρελός. Οδηγούσαμε στο αυτοκίνητο και άρχισε να μιλάει μόνος του. «Είμαι ο πιο κακός! Είμαι ο σπουδαιότερος! Είμαι ένας άνθρωπος baaad!». Σκεφτόμουν. «Διάολε! Αυτό σου κάνει η πυγμαχία;»  Αλλά έμαθα ότι συνέχισε να το κάνει γιατί έτσι παρακινούσε τον εαυτό του. Όταν ετοιμαζόταν να πολεμήσει τον Τζορτζ Φόρμαν, μιλούσε συνεχώς στον εαυτό του: «Θα τον σκοτώσω! Θα τον σκοτώσω! Θα το κάνω αυτό. Θα το κάνω αυτό». Ο Άλι ήταν καλός τύπος.  Αυτά τα λένε στις συνεντεύξεις και οι άνδρες τους μιμούνται. Ίσως γι αυτό έχουμε γυναικοκτονίες!

Πόσο κακό μας κάνει ένα βίντεο! Όταν βλέπουμε μια ταινία μετά αισθανόμαστε και βλέπουμε στον ύπνο εικόνες σαν να παίζουμε και εμείς. Εγώ όμως βλέπω πυγμαχία για να ξεπεράσω την σωματική μου αδυναμία. Οι παραγωγοί του βίντεο πετυχαίνουν κάτι. Μας κάνουν να θέλουμε η ζωή μας να φαίνεται σαν λαχείο. Πως κέρδισε 55000000 στα 20 του χρόνια από πυγμαχία. Με έναν αγώνα! Ουρές έξω από γραφεία στοιχημάτων.

Δεν τον είδα ούτε μια φορά να φοβάται. Ακόμα και όταν με πάλεψε, στα 38 του, δεν φοβόταν. Μου μιλούσε σε όλη τη διάρκεια του καβγά, μου έλεγε τι θα έκανε, προσπαθούσε να με τρελάνει. Αλλά τον ήξερα πολύ καλά για να με πιάσει κάτι από αυτά.

Ήταν ο τύπος που μου έδωσε δουλειά. Ήταν ο τύπος που με έμαθε πώς να παλεύω. Με βοήθησε να καταλάβω πώς να κάνω πράγματα σε έναν αντίπαλο για να τον τρελάνει. Όλα αυτά τα έμαθα όταν ήμουν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια. Μπορείτε να φανταστείτε πώς ήταν για μένα, ηλικίας 20-21 ετών, να συνεργάζομαι με τους The Greatest;

Ξαφνικά, τον ρωτάς αν θα έρθει στο σχολείο της περιοχής σου και θα γνωρίσει τα παιδιά, και το κάνει μόνο για να σε κάνει να νιώσεις καλά. Το έκανε αυτό για μένα, ήρθε στην πόλη μου και με σήκωσε πολύ από το έδαφος εξαιτίας αυτού. Με έκανε να νιώσω 10 πόδια ψηλός. Ο τύπος ήταν υπέροχος. Έκανε τους πάντες να αισθάνονται καλύτερα με τον εαυτό τους. Σε έκανε να πιστέψεις ότι μπορούσες να κάνεις ό,τι ήθελες να κάνεις. Και ήταν φίλος μου.

Είχε χάρισμα. Ήταν όμορφος και γοητευτικός. Ακούστε, ακόμα και αφού τον νίκησα στον αγώνα μας το 1980, μπήκα στο καμαρίνι του μετά και ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι και είχε μια τριβή γιατί πονούσε πολύ. Και είπα,  ''ξέρεις ότι σε αγαπώ. Πάντα ήσουν ο άνθρωπός μου''. Και είπε, "Αν με αγαπούσες, γιατί με χτύπησες;" Ποτέ όμως δεν κράτησε κακία, ακόμα και την ημέρα που πέθανε. Ακόμα κι όταν ήταν άρρωστος. Το να κάνω κονσέρβες σε όλη τη χώρα μόνο για τις ημέρες πληρωμής,  δεν είναι η ιδέα μου να ζω. Εάν είστε μαχητής ή ξυλουργός, γίνετε ο καλύτερος μαχητής ή ξυλουργός. Μην αποδέχεστε τίποτα λιγότερο και μην περιμένετε από το κοινό να σας πάρει λιγότερα.

-Πήγαινε, έλεγε ο αδελφός του στα μπουζούκια με την Σαπουντζή και ''πληρώνει αυτή. Κούκλα ανερυθρίαστη με μικροαστικό σουσουδισμό'',  έλεγε στον σερβιτόρο. Έμπορος- παξιμάδια πουλούσε ως αντιπρόσωπος. Έπαθε καρκίνο.

-Τον εκδικήθηκε το ΚΑΡΜΑ του, σχολίασε μία. Επειδή πλήρωνε η κοπέλα τα σπασμένα! Θα κατέληγε σαν αυτόν!

Οι κρατούμενοι με χειροπέδες κάθονται στα έδρανα του δικαστηρίου, περιμένοντας την σειρά τους. Ο εις,  βάζει κόκα επάνω στον καρπό του, χωρίς να τον δει ο αστυνόμος και ρουφάει.......

-Φύγε από δω θα μας κάψεις, λέει ψιθυριστά ο άλλος.

-Με τα 50 που πήρε ο δικηγόρος, θα βγούμε σε ένα μήνα.

-Αν δε μας δούλεψε ο σωφρονιστικός!

-Αν μας δούλεψε δεν θα ζήσει και το ξέρει.

-Μα δεν έκανα τίποτα! Παραμύθι της πούλησα! Παραμύθι δεν θέλουνε;

-Δε γίνεται εσύ να πάρεις μια γκομενάρα και να πάτε να ζήσετε σε ένα χωριουδάκι! Πρέπει να φάει και το κύκλωμα!

-Όχι. Είναι ΤΟ ΨΑΡΑΔΙΚΟ ΤΟΥ  ΒΛΑΜΟΥ......

ΣΚΗΝΗ  2

-Θέλετε να έρθετε σπίτι μου για ένα καφέ, μου έγραψε μια κουκλάρα στο facebook. Να μη πήγαινα; 

-Προσφέρω διαμέρισμα για διακοπές επιπλωμένο με την γυναικάρα του, μου είπε. 

Αυτή είναι μεγαλύτερη προσφορά από εκείνη που έδινε διαμέρισμα προίκα για να πάρει δημόσιο υπάλληλο, σκέφτηκα. Εγώ είχα μετρητό. Πήγαινα στις λαϊκές.

Αυτό λέγεται στην σκηνοθεσία ΚΟΡΝΙΖΑ!

Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους με υγεία!

Ας είναι το 2022 η χρονιά που όλοι περιμένουμε. Η χρονιά που όλοι μαζί, υγιείς και ασφαλείς, θα χαιρόμαστε την κάθε στιγμή της. Η χρονιά που θα μας προσφέρει ένα νέο, καλύτερο και ευτυχέστερο μέλλον. Ιδανικό ρομποτάκι που δεν βαριέται που είναι βαρετός. Περιφερειάρχης που ούτε να εκφράζεται δεν ξέρει και που απευθύνεται σε αυτούς που δεν θέλουν να σκοτίζονται.

Προσωπικά εμένα μια πωλήτρια του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΑΛΑΣ συγκινήθηκε που της προσέφερα ένα σάντουιτς, χωρίς κρέας στην παραλία.

Έβλεπα όμως! Παραισθήσεις είχα! Έβλεπα την ίδια μικρόσωμη γυναικεία φιγούρα και ξυπνούσα! Να βρω τώρα στην εξέλιξη της ιστορίας τι άλλες παραισθήσεις είχα! Περίεργο και από την άποψη πως δεν είχα ποτέ μου σχέση με μικρόσωμη! Όλες πιο ψηλές ήταν! Εξ άλλου για να τραγουδά ο κύκνος όταν πεθαίνει θα έχει πλάκα.

Από την διπλανή σουίτα ακουγόταν καυγάς. Τα φωτομοντέλα με την πανδημία έμειναν άνεργα. Με κάποιον μάλωνε. Δεν άκουγα αντίλογο. Στο τηλέφωνο μιλούσε; Τόσες μπούρδες, με βόλεψαν. Η κοπέλα ένιωσε αμηχανία. Ο θόρυβος της χάλασε την δουλειά.

-Θα πιούμε ΒΟΤΚΑ με πορτοκάλι;

Πως έγινε η ζωή! Ο ένας να θεωρεί στιγμές του άλλου σαν έπαθλο! Ζαλίστηκα! Καθόμουν, λες στην κατώγα μου και ρουφούσα τον τζορβά μου, διηγήθηκε.

-Ε συ κερά.....φαίνεται, ψέλλισα κι έχασα τις αισθήσεις μου.

-Πολύ οργανωμένα μας τα λες για ζαλισμένος που έχασε αισθήσεις!

Είχε έτοιμη την cava.

ΣΚΗΝΗ   3 

-Δήλωσες επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Γιατί ήρθες εδώ! 

O άνθρωπος όμως απεγνωσμένα έψαχνε τις τσέπες του σακακιού του! 

-Υπήρχε ένα χιλιάρικο! 

-Δεν βρήκαμε τίποτα εμείς. 

-Σήμερα είναι 11 Μαρτίου και πρέπει να..........Είναι και νηστικό.....το παπαγαλάκι μου! Τα γράφεις αυτά; Βρέθηκα, είμαι σίγουρος σε λάθος πόρτα! Δώσε να δω τι έγραψες γιατί από μένα μη περιμένεις....

-Τι εννοείς.......

-Π.χ. ο πατέρας μου ήθελε να με κάνει κομμουνιστή. Μου έτρωγε την ώρα!

-Α, μάλιστα!

-5 Μαρτίου είναι και μη πουλάς......Σεις στην πατρίδα σας φορούσατε καλοκαιρινά. Αφρική. Που βρήκατε χρήματα για χειμερινά ρούχα; 

Εδώ έχουμε γυναίκες που έζησαν ''γυαλιστερή ζωή''. Καλλονές σαν την Λιζ Τέιλορ. Έτσι χαρακτήρισε τον εαυτό της στην τηλεόραση μια κυρία Μαρία Ιωαννίδου. ''Φταίω εγώ που ο κόσμος δεν κατάλαβε ότι είμαι και της κουλτούρας'';  

Ένας από την Αφρική που ζητά στην Ρόδο πολιτικό άσυλο, φορά ρολόι από τα χρυσοχοεία της πατρίδας του. Γεννήθηκα σε μια καλύβα σε ένα χωματόδρομο στην Αλαμπάμα, στις 13 Μαΐου 1914. Αργότερα, ήμουν παιδί της κατάθλιψης στις φτωχογειτονιές του Ντιτρόιτ. Όποτε μπορούσα, κέρδιζα μερικά σεντς μετά το σχολείο δουλεύοντας σε ένα φορτηγό με πάγο. Έβαλα κομμάτια πάγου 75 κιλών τρεις ή τέσσερις ορόφους πάνω.

Νύχτες που έκανα παρέα στη γωνία με τα αγόρια της Catherine Street. Μερικοί επιβιώνουν σαν τα καλά παιδιά. Το πιο πολύ για το οποίο μίλησαν ποτέ ήταν πόσα πήραν οι μεγάλοι μαχητές στα πορτοφόλια τους. Μόλις είχα αρχίσει να κάνω μαθήματα βιολιού και ένας από τους άντρες της συμμορίας μου έδειξε ότι ο Kid Chocolate και ο Jack Dempsey έβγαλαν περισσότερα χρήματα σε έναν αγώνα από όσα θα μπορούσε να βγάλει ένας καλός με βιολί, σε μια-δυο ζωές.

-Την Βίκυ ήθελα.

-Μισό λεπτό. Ποιος την ζητεί.

-Ο Γιώργος.

-Λείπει λέει...Τον θυμάμαι τον Ιησού. Ήταν ζωηρό παιδάκι. Καλός άνθρωπος.  Πραγματικά όμως... Για ρώτα την,  μπορεί να ξέρει και την Εύα με τον Αδάμ συνομήλικοι της πρέπει να είναι....

-Ο γιος μου βγήκε απατεώνας!

-Σαν εσένα που χάρισες την ραπτομηχανή σε έναν κομμουνιστή! Που νόμιζε είναι κομμουνιστής. Την έκλεψε. Ψήφισες τον Παπαντρέου που τάχα ήταν στο προεκλογικό επιτελείο του Στήβενσον. Αλλά αντέγραψαν τον Κάρτερ! Τι θα αντέγραφαν το τρύπιο μποτάκι του Στήβενσον; Πως αποδέχεσαι μια κοινωνία που υποχρεώνει έναν πολιτικό πρόσφυγα από το Kongo να πάει στην αστυνομία του αεροδρομίου Ρόδου, μια μέρα πριν την πτήση για Αθήνα να πάει στην αστυνομία. 70 ευρώ για ταξί! Δεκέμβριο με σαγιονάρες και μαλλί περμανάντ βαμμένο.

ΣΚΗΝΗ    4

Μερικοί  μπορεί να αναρωτιούνται πώς δύο που  προσπαθούσαν να καταστρέψουν ο ένας τον άλλον θα μπορούσαν να αγκαλιαστούν αμέσως μετά το τέλος της μάχης τους, αλλά ακριβώς επειδή αντιμετωπίσαμε ο ένας τον άλλον στη μάχη χρειαζόμασταν να μοιραστούμε αυτή τη στιγμή. Μόνο εμείς οι δύο - όχι οι χειριστές ή τα αγαπημένα μας πρόσωπα - μπορούσαμε να σχετιστούμε με τις θυσίες που κάναμε, σωματικά, διανοητικά και πνευματικά.

Για μήνες, ο αντίπαλος ήταν ο εχθρός, το κύριο εμπόδιο που στεκόταν στο δρόμο των μεγάλων κερδών και της μεγαλύτερης φήμης. Ωστόσο, όπως οι περισσότεροι από εμάς που παλεύουμε για τα προς το ζην καταλαβαίνουμε, κάποιοι νωρίτερα από άλλους, ο αντίπαλος είναι επίσης συνεργάτης στο ίδιο ταξίδι. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς λόγο

Από το διπλανό δωμάτιο ακουγόταν πια μια γυναικεία κραυγή.........

-ΒΟΗΘΕΙΑ..........ίσως όχι τόσο δυνατά! 

Κανείς δεν.......

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ο θυρωρός της πολυκατοικίας φορά ακουστικά και βάζει μαύρους φακούς για  ηρεμία........

''H δεξιά του γροθιά ονομάσττηκε........Suzy Q''.......