Παράλληλα στην τηλεόραση θα έλεγε πόσο πολύ ιδρώνετε, τότε θα ένιωθα υποχρέωση μου να ομολογήσω κι ας ΜΗΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΊΠΟΤΑ-ΚΑΜΙΆ ΥΠΌΝΟΙΑ! Αυτές οι φοιτήτριες ήταν του 3.
-Φιλόλογος είστε και είχαν το ανάλογο λογοτεχνικό ύφος.
-Τις φερόμουν λογοτεχνικά. Kat was a tigress...Her feelings had kept bottled up....SIDNEY SHELDON-NΟTHING LASTS FOREVER -266P-2003-HARPER PUBLISHERS. Ήταν μια τίγρη. Τα αισθήματα της εμφιαλωμένα! Xρησιμοποιούσα την πιο αυστηρή μου φωνή. ''Θα έχουμε όλες μας τις ζωές και του χρόνου''. Στάσιμη........Δεν περνούσε το μάθημα με τίποτα. O μαύρος άνθρωπος, με το όπλο της το έκανε που λέει και η Sidney Sheldon.
-Φαίνεται πως ο εγκέφαλος δεν υπακούει όπως μας διδάσκει η θεωρία, κύριε Ανδρεάδη.
-Ποια.....Θα αγοράζαμε ένα τέλειο ηλιοβασίλεμα. (σελίς 266). About the two of us....οι δυο μας! Θεωρία δεν έκανα ποτέ στην ζωή μου, κι ίσως καλύτερα. Ήμουν της βιοπάλης, ξέρετε κύριε. Ήρθαν στην σχολή για να κάνουν δημόσιες σχέσεις, έλεγαν.
-Έχετε φήμη αρκετά εύπορου ανθρώπου. Πως και ζείτε εδώ μέσα!
-Με διώξανε τα παιδιά μου! Δε με μιλάνε, είπε-τόνισε με καημό. Ο κόσμος πάντα νομίζει για διάφορα πράγματα. Ας νομίζει.
-Δεν είναι απλό. Μια φίλη σας 25 ετών, έβαζε μια θηλιά στον τοίχο της! Είστε μπλεγμένος, κ. Ανδρεάδη.....
Ποιον τοίχο της. Το ντουβάρι ή αυτόν των social media! Μήπως ήταν φωτογραφία της Mona Lisa και έκανε πλάκα μόνη της!
-Ξέρετε οι μαθήτριες μου πιστεύουν πως πίνακες έγιναν οι άσχημες γυναίκες, γιατί ζωγραφίζονται πιο εύκολα. Ενώ τις όμορφες τις κλέβουν πριν τολμήσει κανείς βέβηλος και απλώσει πινελιά-να σχολιάσει ήθελα να πω, σε αυτό το δημιούργημα του θεού. Οι όμορφες φωτογραφίζονται από τις κάμερες των άλλων. Όχι από τις δικές τους. Μια φοιτήτρια, σε μια έκθεση ιδεών, έγραψε για την παρθενία- <<Τι μάπα θα ήταν για να μείνει παρθένα>>! ''Για την πολλή μου πολιτισμική-ερωτική μου δράση''; Τι εγωισμός! Θηλειά! Αφηρημένη....τέχνη....H φράση του έμεινε κενή. Προσπάθησα μια ζωή να στήσω σπιτικό βασισμένο στο καλό BLEND. Καλό ουίσκι. Απέτυχα! Υποστήριζαν άλλες μάρκες! Είμαι καταβεβλημένος!
Η απάντηση φανέρωνε πως δεν αντιλήφθηκε τον υπαινιγμό για αυτοκτονία. Και γιατί να αντιληφθεί! Ήταν φανατικός της μάρκας που εκπροσωπούσε! Τι τον ''άγγιζαν'' τα άλλα blend, κλπ-κλπ.....
-Να μου ορίσει το δικαστήριο φιλόσοφο-δικηγόρο ήθελα να πω. Δεν πετώ δικά μου λεφτά σε δικηγόρους. Συνεννοούνται μεταξύ τους, οι αντίδικοι συνήγοροι, βγάζουν μια έτοιμη απόφαση από το ιντερνέτ και τάχα γίνεται δικαστικός αγών.
Μια μελαχρινή, αρκετά ψηλή κοπέλα, έφτασε στην πολυκατοικία που δεν είχε απέναντι. Είχε θέα, θα έλεγε ένας απλός κτηματομεσίτης. Δεν θα έβλεπε κανένα παράθυρο ότι ήρθε μια ύπαρξη πεζή....Όλος ο άνεμος, δηλαδή έριχνε όλη την βροχή επάνω της. Δεν πήρε τον ανελκυστήρα, ανέβηκε μερικά σκαλιά, ώστε πια δεν φαινόταν από την είσοδο της πολυκατοικίας, έβγαλε τα παπούτσια της κι άρχισε να ανεβαίνει σιγά-σιγά.....Η πόρτα του Ανδρεάδη, ήταν ανοιχτή και σιγοστάθηκε, με την καρδιά της να χτυπά. Γιατί ήταν το αμάξι, έξω από την οικοδομή, με τον σβηστό προβολέα από έξω;
-Πότε την είδες τελευταία φορά. Η φωνή του ήταν επιτακτική. Λειτουργούσε σαν αφεντικό, που λένε στην διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού.
Ο Ανδρεάδης. Ο δύστυχος! Ο δύσμοιρος!
-''Δε κρατώ ημερολόγιο'', ήθελε να πει.
-Ορίστε, είπε, δίνοντας του το. Τότε ήρθα, μη γνωρίζοντας την Ελληνικήν....
-Ώστε από τότε υπαινίσσεστε .....Ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον θα έχει αν άφησε σπίτι σου τα κλεμμένα και μπορεί να μην το ξέρεις, είπε ο αστυνόμος. Όμως δεν πρόλαβα να πω ποιαν. Ποια γυναίκα, ή ποιον άνδρα, ή τι τέλος πάντων ψάχνω, βρεγμένος μέσα στην νύχτα! Η κοπέλα το άκουσε. Έκανε μεταβολή και άρχισε να φεύγει.
-Είστε ένας ρομαντικός πράκτορας που προσπαθεί να κάνει καριέραν. (Το ν το τόνισε). Ένιωθε τον παροξυσμό που νιώθουν όσοι νομίζουν κάνουν κάτι σπουδαίο. Έκανε κάτι σπουδαίο, από υπαρξιακή ανασφάλεια!
-Παρά λίγο, όλους μας, να μας τύχει κάτι μεγάλο, σχολίασε ο Ανδρεάδης. Κύριε αστυνόμε μου. Ψάξτε αλλά μη μου κάνετε άνω κάτω, παρακαλώ.
-Αύριο, με την σήμανση, λοιπόν, κατά τις 12 το μεσημέρι.
-Σύμφωνοι.
-''Καλά κάνω και δεν κρατώ δεσμούς να τραβάνε μακριά! Αυτό μας έλειπε! Η μια ήξερε καράτε, η άλλη πόσες άλλες είχα πριν, η άλλη πως είχε άλλους 2 αθροιστικά! Μια πήρε την βίβλο να την διαβάσει ο ιερέας, μη πέσει τίποτα επάνω της, όπως στους δίδυμους πύργους''. Το βλέμμα του έκανε έναν γύρω, στο σπίτι. Ερευνητική ματιά......''Λες να υπάρχει εδώ, κανένας κρυμμένος θησαυρός'';......Μια άλλη έσχισε ρούχο της, για να της το ράψει, αλλιώς θα το έδειχνε ως ίχνος πάλης σε αστυνόμους! Αυτό είναι! Σε σχισμένα, ή παλιά ρούχα θα κοιτούσε, για τα κλεμμένα. Αλλιώς! Αποδοχή προϊόντος εγκλήματος, αν-αν-αν!
-''Από τόσο φτωχικό σπίτι, μάλλον δεν εκλάπη τίποτα. Γιάφκα λες να είναι'', σκέφτηκε ο αστυνόμος. Αναρωτήθηκε. ''Σε μισή ώρα σχολάω'', σκέφτηκε. ''Ή δεν σχολάω; Θα κάτσω κάπου εδώ για καφέ.'' Αλήθεια είναι πως παιδιά μας μάθαιναν πως κάτι το λέμε με ένα λουλούδι. Με ένα ποίημα. Με ένα χειροποίητο 18Κ! Όχι με ένα πιάτο μπάμιες! Θα αγοράσω τον οδηγό του, καλής διαβίωσης.
Άρχισε να φεύγει........η κοπέλα. Έφυγε όμως;
Η κυρία, πολλή εμφανίσιμη, μα πάρα πολύ.... ετοιμάζει το φαγητό της ημέρας.
Ένα χρησιμοποιημένο πλαστικό πιάτο, άπλυτο, μια κονσέρβα φασόλια μέσα, ανακατεμένα με ζουμί και 6 καυτερές, μα πολύ καυτερές πιπεριές. Αυτός ο έρωτας μου που θα 'μαστε μαζί-ι-ι-ι-ι (δις). Μαζί και 3 ξερά δαμάσκηνα. Ο ιερός αριθμός, ελληνική μουσική. Κουζίνα ήθελα να πω. 3 κυριαρχεί σε κάθε της κίνηση. 3 σπλας (μετάφραση splash), καυτερός τοματοπολτός, ήτοι κέτσαπ. “I’m all glued back together now.I make no apologies for how I chose to repair what you broke.” Κοίτα τι έγραψε για να δείξει την φωτογραφία της για λεζάντα! 3 γουλιές ούζο 12-ΑΥΤΟ. 3 σπλις λεμόνι dressing. 3 bananes επιδόρπιο. «Είμαι όλοι κολλημένος πίσω τώρα. Δεν ζητώ συγνώμη για το πώς επέλεξα να επισκευάσω αυτό που έσπασες.» 3 βούκες πολύσπορο. Δε κάνω σταυρό, αφού μόνο άπαξ της εβδομάδος, γευματίζω. Στο μετάφρασα, γιατί πως αλλιώς θα το καταλάβεις-νιώσεις-κουτορνίθι!
Σφουγγάρισε τα άσπρα πλακάκια, με φλούδα-το μέσα-μπανάνας. Στις παραλίες η σκόνη αμέσως χνουδίζει από την υγρασία.
-10.
-Tι 10!
Το φαγητό και η δοσολογία, απόλυτα αληθή και ρεαλιστικά. Άρα μπορείτε να συμπεράνετε πως κατ' ανάλογο τρόπο και η εξιστόρηση εστί αληθής.
-10 euro. 2 επί 5.
-2 επί 5! Και ποιος θα σε μεγαλώσει! Θα ζητήσω οι κονσέρβες να μειωθούν δια 2! Για τον απλό λόγο πως δε μπορώ να χάσω κιλά!
-Βρήκα έναν γκόμενο.
-Γκόμενο! 400 ευρώ τους 4 μήνες για φαγητό! Και για υγιεινή στόματος! Ποιος (έκλεισε με την παλάμη τον στόμα του εαυτού της, να μη της βγει η κραυγή), ''ποιος π...'' Και για αλόη ποτά, ήτοι 30, ήτοι 2 ανά μια εβδομάς. Εσύ.....(κατάπιε , δεν κατάπιε την γλώσσα της, τελικά)....εσύ είσαι καλή για εκείνα τα ...επιδείξεις στα σκοτεινά, από μακριά στα club, κλουμπ, τα λέει ο Ζουρνάς...καθηγητής φυσικής, πάλε ποτέ. Τον είδα μπροστά μου και με θυμήθηκε. Ποιος στραβός!
-Δε με βλέπει γιατί.....
-Έλα, γιατί!
-Με αυτά που τρέφομαι, δεν με, δεν προσπαθεί κανείς να με...... Διπλό κέρδος. Είναι πολύ πιο κοντός ....και δεν φτάνει, με τα γυαλιά του, το οπτικό ερέθισμα.....
-Ποιο είναι αυτό το......ερέθισμα!
-Είσαι σαν να βλέπει το cartoon μου! Αν είναι, αν μπορεί να χαρακτηριστεί κέρδος, μια τόσο ανώτερη πράξη της νηστείας.
-Της λιγούρας, δε λες; Αφού έτσι κι αλλιώς, ένα.....ένα μεγάλο ποσοστό των ανδρών δεν έχει στύση. Έτσι φαντάζονται, φαντασιώνονται πως είναι πιο σπουδαίοι αν συνοδεύονται, και πληρώνουν.....
-Ο καθρέπτης του είναι παλιός.
-Πήγες κι όλα σπίτι του;
-Είναι από εκείνους τους κουτούς, που έκαναν απογευματινό σπίτι τους, για να έρθει τάχα να μιλήσει ο Καραμανλής.
-Ο Κωστάκης;
-Όλες οι βλακείες από αυτούς που τους αποκαλούν χαϊδευτικά έγιναν! Κωστάκης, Γιωργάκης. Ο γέρος. Ο Κωκός. Ο σωτήρας! Ο χαρισματικός! Πήγαιναν...''πρόεδρε'', στον Ανδρέα ''έχω μια πρόταση''.
-Κάνε μου μια εισήγηση, έλεγε για να τους αποφύγει. Σου λέει, μέχρι να την γράψει, καθαρογράψει! Το είπε μια στελεχάρα του ΠΑΣΟΚ, Μπαρμπουνάκης. Πρόεδρος συνδέσμου εκδοτών. Γράφω την ιδιότητά του, γιατί όσοι διαβάσουν το βιβλίο μου, ούτε θα ενδιαφερθούν να ψάξουν να δουν τι ήταν αυτό το φρούτο. Που δεν πλήρωνε για τα 3 περίπτερα που έπαιρνε στις εκθέσεις βιβλίου! Έβαζε και από μια τεράστια γλάστρα, ο πωλητής του. Στις εκθέσεις βάζουν να φαίνεται σαν σικ, μπουκάλι με ουίσκι ακριβό!
-Οι σύμβουλοι τους, φταίνε.
-Στρατοί κομματικοί από χαράμια!
-Εθελοντές.
-Με τόσους άχρηστους πως να παραχθεί εθνικός πλούτος! Μια ήρθε στις εκλογές, να βοηθήσει, γιατί νόμιζε θα πληρωθεί.
-Όλοι αυτοί ανήκουν σε κατηγορία του dr sex. Ψυχαναλυτής το έγραψε. Ανίκανοι δηλαδή, για να μη πω την πραγματική λέξη που ταιριάζει σε αυτούς. Βιβλίο είναι. Αυτά τα βιβλία τα πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Το γράφει ο καθηγητής και ζητά από το υπουργείο παιδείας και ΘΡΗΣΚΕΥΜΆΤΩΝ, να εγκριθεί. 70 ευρώ μόνο το εξώφυλλο κοστίζει!
-Και για να πιάσει, αν πιάσει εμπορικά πρέπει να δημιουργεί νοσταλγία. Ας πούμε, ο εγγονός, δεν έχει πάει ποτέ, αλλά νοσταλγεί τον Πόντο.
-Έτσι οι αδύνατοι λαοί δημιουργούν ένα κλίμα, ψυχολογικό. Αν είναι ψυχολογία αυτό, με το να συνασπίζονται όλοι για ζητιανιά από το κράτος.
-Και από τα ξένα κράτη.
-Να βοηθήσουν το πιο αδύνατο μέλος μια συμμαχίας.
-''Νοσταλγούν''! Μα είναι τόσο ανίκανα που λέγεται η έκφραση ''πάντρεψε τον γιο της''. Δεν παντρεύτηκε. Η μαμά του, έβαλε το χέρι της.
-Λεφτά έβαλε. Πες μου τώρα αυτά που χάνονται τις γιορτές σε καζίνα και σε άσκοπους καφέδες, είναι λιγότερα από όσα με τον COVID?
-Ώστε 10 σου έδωσε! ''Κι εγώ που τον χώρισα για να γλυτώσω την ανατροφή της''!
-''Σιγά να μη σου πω τι μου δίνει'', έλεγε από μέσα της η κόρη. ''Που να ξέρω αν είναι και ο ληξιαρχικός μου πατέρας''. Με τον COVID, πληρώνεις και βαλίτσα στις μετακινήσεις, για ρούχα που ίσως δεν φορέσεις αν γίνει lock down. Αυτό με ενδιαφέρει για το επίδομα. Ένα επίδομα ο πατέρας, ένα εσύ, ένα ο γκόμενος, ο ένας, ένα εγώ. Δύσκολοι καιροί!
-Να φοράς τριμμένα ρούχα, για να γλυτώνεις το bouling, συνέχισε χωρίς να υπάρχει παύση στο μυαλό της, η μάνα, η δύσμοιρη.
-Είναι πιο ακριβά. 25 ευρώ στο κινέζικο.
-Και οι έμποροι των λαϊκών αγορών, από κινέζους ψωνίζουν.
-Τα δώρα που σου κάνουν, από την λαϊκή θα λες πως τα πήρες. Οι φίλες σου τι τρων;
-Δε ξέρω αφού μη έχοντας φράγκο, δεν ξανοίγονται για να μη κάνουν το τραπέζι. Εμείς παίρνουμε ένα πακέτο τυρί, ελαφρύ. ένα πατατάκι χωρίς άμυλο, 10 εξάδες νερά, λεμόνι με το κιλό, ντολμαδάκια, ούζο, τοματοπολτό, ελιές, μελιτζανοσαλάτα. Τα ανακατεύουμε και αυτό μας κρατά μια εβδομάδα.
-Δίνουμε και στην γειτόνισσα.
-Δε θα πηγαίνω εγώ με διαφόρους, για να δίνεις και στους πιο αδυνάτους από μας.
-Έλα τώρα! Αφού πήγες Ιεροσόλυμα. Τρως από οργανώσεις. Αναπνέετε Ερυθρά θάλασσα και λέτε είναι από την προσευχή.
-Παρακαλούν να βρει γαμβρό η κόρη τους. Όπως δεν συνειδητοποιείς στην χώρα μας, υπάρχουν-υπήρχαν δηλαδή, οι πιο άγιες κοπέλες. Παρθένες. Γι αυτό είναι η πιο χρεωκοπημένη χώρα του κόσμου; Προσωπικά δεν θα γίνω όπως αυτές. Όχι.
-Βλέπω πως αντιγράφεις ότι βλέπεις στον κινηματογράφο, τον κακό και την φτηνή διαφήμιση! Τίποτα καλό δικό σου, έχεις να μου πεις;
Βαδίζει λίγα μέτρα! Τόσα μόνο μπορεί. Χωράει, ήθελα να πω.
-Πω, με τρελαίνει ο ζουρνάς, απέναντι αυτού του γύφτου! Ψαρεύει και το ραδιοφωνάκι του, δωσ' του μες τα αυτιά!
Πλησίασε να χαϊδέψει το παπαγαλάκι αλλά εκείνο απομακρύνθηκε.
-Γιατί πουλάκι μου!
-COVID-COVID ....έκανε-είπε το πουλί.
Τότε του χαμογέλασε.
-Κανένας ένοχος έως ότου δικαστεί.
Ψηλή-λεπτή.
Με σκούρα μάτια στο χλωμό
της πρόσωπο.
Παίξανε περίεργα το βλέμμα τους.
Αυτό το βλέμμα την έκαναν αντιπαθητική.
Ποιος να κρίνει έναν άνθρωπο
από τα μάτια
τις ρυτίδες
Κάποιος πιο προσεχτικός θα πρόσεχε
πως υπήρχαν στο βλέμμα
όλες οι στιγμές της ζωής της.
Που δεν κρύβει το μακιγιάζ.
Προσπαθούσε να συνδυάσει
τον ενθουσιασμό του παιδιού
με την ανησυχία μιας
έτοιμης να ξαναπάρει την ζωή
στα χέρια της.
Αυτό είναι αθωότητα;
Ένα κενό μέσα της
που τάραξε ο κρότος του κεραυνού.
Ίσως η κραυγή τούτου του πουλιού....
Ξέσπασε καταιγίδα.
Ένιωσε πως ήταν στα αζήτητα
αγνοούμενα άτομα.
Το συναίσθημα ίσως
αυτών που ζήσαν την ζωή την δική τους
κι όχι της κοινωνίας
ΣΚΗΝΗ 4
-Ήθελα κάποια να παντρευτούμε, 10 μήνες και μετά να χωρίσουμε, άρχισε να αφηγείται του εισαγγελέα που τελικά βγήκε συμμαθητής του από το γυμνάσιο.
-Αυτά δεν γίνονται σε τόσο αυστηρά καθορισμένα χρονικά όρια, αστειεύτηκε αυτός. Εμφιαλωμένος έρως;
-Χωρίς το έρως. Υπάρχουν νομίζω πράγματα τα οποία δεν μας λένε οι γυναίκες ποτέ τους.
-Κακώς λέμε κάτι έρωτα, την σήμερον ημέρα.
-Για 6 μήνες με θες, ή τον 6ο το ξανασυζητάμε, με ρώτησε.
-Θα πάρεις 10000 ευρώ, θα παντρευτούμε και μετά χωρίζουμε.
-Θα είναι πάρα πολλή όμορφη και τόσα λεφτά θα τα θεωρεί λίγα, σχολίασε ο εισαγγελέας.
-Δε ξέρω γιατί είχε μούσι.
-Με εμπαίζετε, κύριε;
-Την αγάπησα, και έβλεπα τον εαυτό μου στην εικόνα της. Δε μου είπε τέτοια κουβέντα ποτέ, για την αξία των χρημάτων.
-Αφού διαπίστωσε πως δεν τα λογαριάζετε.
-Τα λογαριάζω. Ξέρετε πόσα ανούσια πράγματα συζυγικού βίου, γλύτωσα; Θέλεις να πας κάπου που χρειάζονται δυο ξένες γλώσσες. Η γυναίκα σου έχει μείνει στάσιμη! Όταν είσαι άτομο ''έξω καρδιά'', σε τιμωρούν κιόλας. Όποιος σε αγαπάει σε κρατά στο επίπεδο του. Όλη μας η ζωή είναι τρομοκρατία! Γιατί αυτό-γιατί εκείνο.....κι όλο στο φαγί ο νους! Για όλα έχεις μια έτοιμη απάντηση, μου τόνιζε μια κάθε φορά που μιλούσε ο ομηλών!
-Και για 6 μήνες ο γάμος;
-Για να έπαιρνα την κληρονομιά.
-Α, μάλιστα!
-Πολλά σίγουρα. Που την γνώρισες;
-Μια πρώην booker -modeling agency.
-Τώρα ποιον μήνα μου διηγείσαι; Γρήγορα που περνά ο χρόνος!
-H γυναίκα μου, πια, με πήγε μια μέρα σε ένα σεμινάριο ασφαλιστικής εταιρίας......
ΣΚΗΝΗ 5
-Θα κάνετε υποβολές, έλεγε ο μάνατζερ, ότι είστε εκατομμυριούχοι. Θα δείτε σταδιακά τον κόσμο σας να αλλάζει, έλεγε. Δεν δίνουμε χειραψία στην γραμματέα του υποψήφιου πελάτη!
-''Τόσο βλαμμένη γυναίκα πήρα'', σκέφτηκα πανικόβλητος.
-Ο Ωνάσης κοιμόταν μόνο 3 ώρες, συνέχισε ο μάνατζερ. Εγώ ήμουν πρώτος της εταιρίας σε παραγωγή, πουλώντας μέσα στην επιστράτευση.
-Σκέφτηκα, έντρομος πως δεν έπρεπε να κοιμάμαι με τέτοιο φρούτο! Θα βγαίνω με τις γραμματείς, για να διαπιστώσω αν είχε δίκιο ο μάνατζερ.
-''Να είσαστε στην ζωή αποφασισμένοι, με το ένστικτο του φονιά''......Μη βάζετε την λέξη ΕΓΩ στις προτάσεις.
-Είπε ο μάνατζερ, της συζύγου, είπε ο δικαστής.
-Της συζύγου στο σεμινάριο, ως μέρος ενός συλλογικού ασυνείδητου!
-Και τι θέλετε. Μόνο οι άνδρες να είναι αδίστακτοι;
-Διαπιστώνω πως δεν επιθυμείτε μια παγκόσμια αρμονία, κ. δικαστά!
-Δεν επιθυμεί αρμονία ο νόμος, ποτέ. Πάρα κάτω.....
-Έχετε απορίες, ρώτησε ο μάνατζερ.
-Έχετε χωρίσει κι άλλα ανδρόγυνα, ρώτησα εγώ.
-Εσένα τι σε ένοιαζε, αφού σε λίγους μήνες, απόρησε ο δικαστικός λειτουργός.
-Δεν έχω ξοφλήσει το συμβόλαιο μας και θα τραβήξει πολύ το πράγμα, απάντησε ο ιδιοκτήτης της οικίας δίχως απέναντι.
-Kαι χαρτί υπογράψατε; Που 'ντο!
(Εσένα σε φωνάξαμε, γιατί είσαι γνωστός για να κάψουμε την λεγάμενη, όχι να ρεζιλευτούμε κιόλας), σκέφτηκε ο κ Ανδρεάδης.
-Μου ζήτησε και φόρο και ΦΠΑ! (δεν κρατήθηκε ο Ανδρεάδης).
-Και τα έδωσες; Eίσαι νούμερο!
-Είναι λαμόγιο. Την ξέρουν για λαμόγιο, δηλαδή!
-Λαμόγιο η γυναίκα σου;
-H manager της.
-Έδωσες ΦΠΑ και της μάνατζερ!
-Της την έκλεψα.
-Εδώ επεμβαίνω εγώ, είπε ο δικαστικός λειτουργός. Τι έκλεψες......πάλι!
-Οοοχι. Αυτή την κλοπή δεν την πιάνει ο νόμος, είπε θριαμβικά ο Ανδρεάδης. Περίμενε.......Με αυτά που διδάσκετε, ποτέ δεν θα αγαπηθούν δυο άνθρωποι, επέμενα εγώ, στο σεμινάριο.
-Σταμάτα. Υποτίθεται με λατρεύεις, έσκουξε η σύζυγος μου.
-Εγώ κύριε, όταν ήμουν παιδάκι επέζησα από θαύμα. Ήμουν όλο με την μάσκα οξυγόνου. Όλα αυτά που το σύστημα σας, παρουσιάζει ως φυσιολογικό τρόπο συμπεριφοράς, μου είναι υποκριτικός. Φαντάζεστε πως οργάνωσα την ταλαιπωρία τους; ΣΕΛΙΔΑ 52 -3 ΒΙΒΛΙΟ.
Με κλέψανε απολύτως όλες! Δεν ισχύει το ''θα βρω τον κατάλληλο άνθρωπο''. Όλοι είναι απάτη! Καταλάβατε;
-Δεν κάνουμε φιλοσοφία του δικαίου. Συγνώμη! Τις έκλεψες ή σε έκλεψαν!
-Εδώ κάνουμε τον λεφτά εμείς, δηλαδή εγώ και αυτές τις παρουσιάζουμε ως κακόμοιρες.
-Κακόμοιρο είναι το μάτι σου, αποφάνθηκε ο δικαστικός.
-Το ξέρετε πως υπάρχει δικηγόρος, γιος διευθυντή της αστυνομίας, που όταν ήταν 23 ετών, έριχνε δίφραγκα στους θαμώνες των club, από ψηλά από τα θεωρία; Kαι έγινε αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, Β' εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης; Περίπου το 1998.
Ο δικαστικός έκανε πως δεν άκουσε. Αλήθεια είναι πως από το όνομα καταλαβαίνει κανείς αν στέκει στα καλά του κάποιος. Καπετάνιος που επισκέφτηκε τα Ιεροσόλυμα. Χατζη-ας μη γράψω το πλήρες όνομα. Τι μας νοιάζει ποιος πήγε στα Ιεροσόλυμα!
Και η τότε πρόεδρος της εκεί ΟΝΝΕΔ είχε ανάλογο επίθετο Καρακόλη.
Ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων δείχνει πως οι παππούδες ήταν Βελήδες στον σουλτάνο. Δελη.......γιάννης-δελησταύρος, κλπ.
-Η δικαιοσύνη βλέπει το θύμα όπως το προβάλει η διαφήμιση. Όχι αν είναι ψώνιο, ας πούμε. Ξανθά βαμμένα μαλλιά; Ξανθή αναφέρεται στην δικογραφία. Εγώ λοιπόν όταν έκανα κομπλιμάν, το έκανα για να ξεμπερδεύουμε.
-Και τι κάνετε, τις βλέπετε, όλες τις γυναίκες που συναναστρέφεστε, ρώτησε ο δικαστικός.
-Ποιον δίνω σημασία κύριε! Θα δίνουμε αναφορά- ''ξέρετε είμαι κούκλα'', κλπ; Μου κάνουν και υποδείξεις. Ας πούμε 5 μήνες ασκούπιστα και η καμαριέρα υποδεικνύει-ότι ''η σκόνη γίνεται χνούδι, επειδή δεν αερίζεται ο χώρος''. Για τα πάντα υποδεικνύουν. Αυτό που λένε ''κανε το καλό''....συνήθως πέφτουμε σε κακορίζικους. Την είδα και μετά μέσω κοινωνικής δικτύωσης την πλησίασα.
-Πως, έκανε ο δικαστικός. O δικαστικός το γύρισε στον πληθυντικό γιατί ένιωσε πως ο νόμος ξεφτιλίζεται.
ΣΚΗΝΗ 6
Ότι κι αν ήθελαν να πουν αμφότεροι, δεν τους ένοιαζε, αφού καθένας λέει τα δικά του.
-Έλα να κάτσεις στα πόδια μου........λέει ένα ανέκδοτο. Mπαίνουμε facebook, τώρα.
-Είστε σίγουρα ο Άγιος Βασίλης;
-Αγαπημένοι φίλοι της ζωής και διαδικτυακοί, βγάζω τη μάσκα για να σας στείλω ένα χαμόγελο και να ευχηθώ σε όλους μας και στον καθένα από εσάς ξεχωριστά, ο καινούργιος χρόνος να μας φερθεί τρυφερά και του χρόνου τέτοια μέρα, να χαιρόμαστε τους υπέροχους στολισμούς αγκαλιά!
-Έτσι γνωρίζονται σήμερον δυο κλέφτες! Και εγώ που πρέπει να επέμβω, άρχισε να εκνευρίζεται ο λειτουργός του νόμου!
-Οικονομικό το ιντερνέτ. Έστειλα μια ανθοδέσμη ψηφιακή.
-Οι χειροπέδες δεν είναι ψηφιακές!
-Είναι όμως η ζωή μια ψηφιακή.....φυλακή.
-Εσύ θα με αφήσεις και άνεργο, σχολίασε ο νόμος.
-Είχα μάθει για την γυναίκα μου.
-Την εμφιαλωμένη.
-Ιατρός χειρούργος στο πτυχίο. <<Μπορεί να μου αφαιρέσουν τα πάντα, εκτός της καρδιάς. Αυτή σου ανήκει>>. Μου είπε.
-Συμβόλαιο-συμβόλαιο, αλλά το εμφιαλωμένο συναίσθημα-συναίσθημα.
-Γι αυτό την διάλεξα. Μια γιατρός θα με σκότωνε με χαρά, για να με γλυτώσει από βάσανα, εκτός του εαυτού της και δωρεάν. Σημαντικό.
-Θα θυμάται όμως μια επαγγελματίας μετά 2 χρόνια, ότι είχατε παντρευτεί;
-Bεβαίως. Το άρωμα ενός που βάζει σε μια ανθοδέσμη 18Κ, δε ξεχνιέται. Γι αυτό και καμιά δεν μας θυμάται! Με τόσα μνημόνια! Με 3 και εξήντα, εμάς θα θυμούνται;
-Eιδικά εσένα που την πεθαίνεις στην πείνα για να διατηρείται όμορφη.
Είμαι εδώ γιατί εκπροσωπώ τον νόμο
Να σε βοηθήσω
Οι άλλοι μηχανισμοί φτιάξανε
το μυαλό σου
και την ψυχή.
Πρέπει να διώξεις
και τους άλλους σου
εαυτούς...
-Ήθελε-και πρέπον ήταν-να φαίνεται αγαπημένη αν και τα έπαιρνε.
-$5000000 μέσα στα σχισμένα μου ρούχα! Συνεχίζω να είμαι σεμνός. Με αυτά θα λύσω ένα θέμα...
ΣΚΗΝΗ 7
Το θέμα είναι πως είμαι κλέφτρα. Αν και είμαι η απόλυτη ομορφιά. Πληρώθηκα για 6 μήνες, συν πλην, μερικά ραντεβού μέχρι να γνωριστούμε. Τέλεια! Πως θα ξαναπάω σπίτι του; Για να είναι αστυνόμος εκεί, μάλλον είναι για μένα. Ή γι αυτόν. Ή για τον διπλανό. Ή να είναι φίλος του. Οι δικοί του φίλοι και δικοί μου. Του αρέσει το ζειν επικινδύνως. Ωραία λοιπόν. Δε σκοπεύω να ξανακάτσω στο μεταγωγών! Μια φορά την έπαθα! Το σπίτι του, γιατί πάντα είναι άνω κάτω! Ή δεν είναι σπίτι του, κανονικό!
Τα βήματα της την οδήγησαν στην ντουλάπα. Το σχισμένο ρούχο έλειπε! Άδεια κι όλη η ντουλάπα!
Γύρισε εκνευρισμένη. Α...........την είχε στριμώξει ο αστυνόμος. Πρέπει να βγούμε από δω γιατί αν μας δουν εδώ μαζί την έχω κι εγώ άσκημα, ψιψίρισε ο αστυνόμος. Αυτό που έψαχνες δεν το βρήκες, ρώτησε.
-Και μήπως το βρήκατε εσείς; Ποιος είστε κύριε; Τι είστε; Σπίτι του φίλου μου είμαι! Σπίτι μας. Ψάχνω ρούχα για να αλλάξω! Περπατάτε σε ξένα σπίτια με τρόπο για να μην ακούγεστε;
-Ψάχνεις σε άδεια ντουλάπα;
-Δε θυμάμαι που έβαλα ένα άρωμα που του πήρα, για να του το χαρίσω! Σεις τι είστε;
-Έλα μαζί μου.
Από την τσάντα της είχε πιάσει ένα μικρό πιστόλι. Ηχογραφούσε με το ρολόι της της σκηνή. Γιατί δεν του είπε πως είναι παντρεμένη!
-Άδικα τον ηχογραφείς. Τι να δείξεις πως έψαχνες στα κλεφτά ένα διαμέρισμα;
-Γλυκέ μου, απόψε δεν θέλω λεφτά. Πάνε με κάπου να με κεράσεις, του είπε η κοπέλα.
-Βεβαίως. Πάμε. Φοράς τα καλά σου, την ρώτησε. Ποιο είναι το επάγγελμα σου.
-Είμαι πολυδιάστατη κοπέλα.
-Έτσι βολοδέρνεσαι μόνη σε γυμνά σκοτεινά ντουβάρια;
-Πάντα υπάρχει κάποιος........Κάποιος!.......Που δεν φτάνει ποτέ, είπε-έκανε στενάζοντας. Κανένας όμως δε θέλει να πετύχω. Δε βοηθάνε. Υπόσχονται, μέχρι να τους κάνεις την δουλειά.
-Κανείς δε σε βοηθά για να τον ξεπεράσεις. Έτσι θα βγεις έξω; Με καπέλο και καμπαρντίνα;
-Έτσι αισθάνομαι. Από άνδρες που σε θυμούνται όταν βαριούνται. Μου δημιουργούν ρίγος.
-Φευγάτοι από τις γυναίκες τους κι αυτοί. Κάτι φταίει!
-Τα-ρα-ρα........τα-ρα-ρα.......
''Η γυναίκα προσπαθεί να το παίξει αφασία. Πως τάχα αδιαφορεί που έπεσε στα χέρια μου, χωρίς στήριγμα άλλου άνδρα'', σκέφτηκε ο άνθρωπος.
-Δεν είμαι άνθρωπος εγώ, κύριε άνδρα, είπε φωναχτά. Σε έναν δρόμο χωρίς απέναντι, ποιος νοιάζεται για μια κραυγή. Μια καθηγήτρια μου, είπε-τα επαγγέλματα μας είναι φυτευτά. Χρειάζεται ένας υπουργός κάπου, ψήφους. Ανοίγει ένα αστυνομικό τμήμα, ας πούμε. Όπως του λόγου σου.
-Αν υπάρχει ανάγκη.
-Χρειάζεται σχολή κινηματογράφου;
-Όχι. Αυτή είναι σχολή για διαφημιστές θα έλεγα.
-Η Ελλάς δεν μπορεί να παράγει σχετικό κερδοφόρο εμπόρευμα, όπως ταινίες.
-Το απομακρύνεις μου φαίνεται, από το να γίνουμε ωραίο ζευγάρι, κυρία!
-Είμαι ακριβή εγώ.
-Κι εγώ. Είμαι του μετρητού.
Την πλησίασε. Σε έναν δρόμο χωρίς απέναντι, φοράς καμπαρτίνα για να μη φαίνονται τα σιδερικά σου, όμως. Τι θα της κάνανε; Mια γυναίκα ξεμοναχιασμένη στα σκοτεινά από έναν υποσχόμενο αρσενικό! ''Υποσχόμενο'' όχι εμφανισιακά. Αυτός ο δρόμος δεν είχε κίνηση και από αυτοκίνητα. Ήξερε τι έκανε ο Ανδρεάδης. Μήπως έβλεπε τον άνδρα της και από την ανάποδη; Πως να ξεμπερδεύει από κει;
-Πως όμως, του είπε, χωρίς να τον προσβάλει-έτσι πίστευε-βρέθηκες σε ένα διαμέρισμα!
-Καλά λέω πως δεν θέλεις να αγαπηθούμε. Σε πόθησα.
-Και που με είδες!
-Από το αμάξι.
Η κοπέλα, έκανε πως την χτύπησε το παπούτσι της-έσκυψε και του έριξε.....Ένας άνδρας. Μια άσπρη καμπαρντίνα με ένα άσπρο σκύλο πλησίαζε! Ή η αγωνία την έκανε να αισθάνεται πως πλησιάζει! Την είδε; Σταμάτησε ο άνθρωπος, άναψε ένα σπίρτο. Κοίταξε το ρολόι του. Ένιωσε πως η ζωή της τώρα ξεκινά! Τώρα που έκανε κάτι κακό. Θα φωνάξει βοήθεια! Ωραία γειτονιά, με κάπως αθώες συναναστροφές. Λίγα του πήρε του Ανδρεάδη, με τέτοιο ρίσκο. Πως δίνει τόσα σε μια γυναίκα, χωρίς να έχει ένα σπίτι της προκοπής! Την αγόρασε ή την πούλησε! Καλά που δεν βρήκε τα κλεμμένα στο σπίτι.
-Βοήθεια, τσίριξε.
Φαίνεται πως δεν ακούγεται μέχρι εκεί! Μα καλά! Πήγε να κρύψει κλεμμένα σε σπίτι ανθρώπου που την χρησιμοποιούσε; Για να της δώσει λεφτά, έψαξε σίγουρα τα πάντα γι αυτήν! Τώρα όλα αυτά τα ζούσε ή τα φανταζόταν;
Έτρεξε προς τον άνθρωπο. Δεν θα άφηνε ούτε να απολαύσει το τσιγάρο του! Εισαγόμενη εγκληματικότητα! Πρώτα ξεκίνησε με τον κινηματογράφο. Ότι και να γίνει μας ενδιαφέρει αν μοιάζει με ταινία! Μα ο κυριότερος ηθοποιός μια ταινίας είναι ο λογιστής. Τα πάντα είναι χρόνος και χρήμα! Ο άνθρωπος είχε δουλειά. Να βγάλει βόλτα αυτό το πανάκριβο σκυλί. Κάποιος τον πυροβόλησε από πίσω!
''Ο άνδρας μου'', σκέφτηκε! Τι καλός άνδρας! Από άλλον κινδύνευα, άλλον πυροβόλησε! Αν είναι αυτός. Ο άνθρωπος έπεσε, απορημένος. Με απορία αγωνίας στο βλέμμα! Έβγαλε τα παπούτσια της και άρχισε να τρέχει........Μόνο το σκυλί παρέμεινε εκεί, πιστό σκυλάκι. Θα πήγαινε σπίτι της. Στο λεγόμενο πατρικό. Έπρεπε να βρει ένα σημείο για να καλέσει ταξί, αλλά τέτοιο σημείο, ώστε να μην υπάρχει υπόνοια ότι σχετίζεται η παρουσία της με τους 2 πυροβολισμούς! Δεν γίνεται. Όταν το μυαλό διαφθαρεί! Να έπαιρνε το 100! Σταμάτησε να τρέχει και περπατούσε, στον ευεργετικό άνεμο. Από ακριβοπληρωμένη, έγινε ηρωίδα των αδυνάτων.
Ένα αμάξι ερχόταν από απέναντι.......Αχ, ας ήταν να την πάρει! Την καημένη.
-Που πας, μες την ερημιά!
-Ο άνδρας μου! Τι χαρά και έκπληξη........
'Άρχισε να έχει παραισθήσεις!
Βγήκε κάποιος από το παράθυρο του αμαξιού.
-Έγινε φόνος-προσπάθεια φόνου! Δε ξέρω τραύλισε. Πάρτε με μαζί σας. Παρακαλώ!
-Πως θα σε πάρω μαζί μου! Καταγγέλλεις και φόνο! Μες τα σκοτάδια!
-Πάρτε το ΕΚΑΒ, το 100, τους δημοσιογράφους! Κάντε κάτι! Βοήθεια ζητώ!
Ο άνθρωπος την παράτησε και έφυγε. Παρά κάτω είδε τον έναν πεσμένο και τηλεφώνησε.
ΣΚΗΝΗ 8
-Κύριε Ανδρεάδη. H κυρία υπάρχει καταγγελία πως έκλεψε ένα γραφείο. Ήταν ο τίτλος του πρωτοσέλιδου.
Παρακάτω στην εφημερίδα.....
-Τι σκας, σχολίασε ο δικαστικός. Έβαλε τα κλεμμένα στις τσέπες σου. Να μου τύχει κι εμένα καμμιά τόσο καλή! Να κλέβει και να τα βάζει στις τσέπες μου. Αυτός κι αν είναι έρως........
-Πήγε στους δημοσιογράφους!
-Για χαζή την έχεις; Πούλησε την εικόνα της κακομοίρας! Αφέθηκε με περιοριστικούς όρους.
-Βρέθηκε πεσμένη πάνω στον.......νεκρό!
Comments
Post a Comment